انفال جمع نفل - به سكون و فتح فاء - در مصباح به معناى غنيمت (١)و در قاموس به معناى غنيمت وهبه آمده است. (٢)ابن منظور گويد: نفل هر چيزى است كه بر اصل فزونى داشته باشد، به غنايم جنگى از آن جهت انفال گفته شده كه مسلمانان به واسطه آن بر ساير امتها بر ترى داده شده اند، چنانكه بر نماز مستحبى از آن رو كه ثوابى افزون بر نماز واجب دارد، نافله اطلاق شده است. (٣)

در قرآن آمده است، {و وهبناله اسحاق و يعقوب نافله. } ما به ابراهيم، اسحاق وفزونتر از او يعقوب را بخشيديم». (٤)نافله در اين آيه به معناى فزونى است كه بيشتر از درخواست ابراهيم(ع) به او داده شده است.

به هر روبايسته است اين مسئله (انفال) را از دو جهت مورد بررسى قرار دهيم:

(١). مصباح المنير،ماده نفل، ط، دارالهجره.
(٢)قاموس، ماده «نفل».
(٣)لسان العرب،ماده «نفل»، چاپ دارالحيادره.
(٤) انبياء، آيه ٧٢.